Lang leve de lokale journalistiek

Volop treurnis afgelopen zaterdag in de Volkskrant over de lokale journalistiek. Oud-hoofdredacteur van het Brabants Dagblad Tony van der Meulen schetst de teloorgang van de plaatselijk reporter als lastige luis in de pels van de gemeentelijke overheid. Fuserende titels, dalende oplages en krimpende budgetten zorgen voor kleinere redacties die de mankracht ontberen om de lokale politiek het vuur aan de schenen te leggen. Er is nog één vraag die rest: wanneer kan de lokale journalistiek worden opgeheven?

Het is tekenend voor de stemming in krantenland. Hoofdredacteuren vragen de de minister maatregelen te nemen om de dagbladen te redden. Maar volgens Bart Brouwers, hoofdredacteur van Spits, is de sombere situatie van kranten geen reden om te somberen over de journalistiek. Op zijn blog schrijft hij optimistisch: “Voor de journalistiek zelf is er geen enkele reden voor treurnis. Integendeel. Zo lang er een vrije democratie is, zal er ruimte zijn voor goed journalistiek. Niet per se verbonden aan grote kranten- of tv-redacties zoals we die nu kennen, maar wel minstens zo sterk en doeltreffend. Journalistiek heeft veel minder te maken met de vraag of er een werkgever is die je wil betalen, dan met een intrinsieke bevlogenheid.”

De toekomst van de krant valt inderdaad geenszins samen met de toekomst van de journalistiek. De uitwisseling van nieuws en het kritisch volgen van overheden en bedrijven zal heus niet verdwijnen. Maar de krant moet steeds meer concurrentie dulden van andere media. Tegenwoordig raken mensen ook via Twitter, Hyves en MSN razendsnel op de hoogte van het laatste nieuws.

Ook lokaal zie je interessante, nieuwe journalistieke initiatieven ontstaan. Neem bloggers die de lokale politiek kritisch volgen zoals Theo Kooijmans die onthulde dat de nieuwe burgemeester van Maasdriel, Ada Boerma, delen van haar speech had gepikt van de Nijmeegse burgervader Thom de Graaf.

Zie ook de lokale netwerken die op Hyves ontstaan: mensen die elkaar opzoeken omdat ze in hetzelfde dorp of dezelfde buurt wonen. Dat zou iets kunnen zijn wat lokale en regionale kranten ook heel goed zouden kunnen doen: bouw sociale netwerken in de dorpen en wijken waar de krant verschijnt en verspreid op die manier je nieuws. Zoals Jaap Stronks op Rethinking Media adviseerde: “Kranten moeten het internet niet als distributieplatform beschouwen, maar als sociale omgeving waar lezersinteractie en gemeenschapsvorming voorop staat.”

De (lokale) journalistiek dood? Welnee. Het is gewoon tijd voor nieuwe impulsen.

Toevoeging 17 december 2008, 14.30 uur:
Hoofdredacteur van De Gelderlander Kees Pijnappels slaat alarm: “Ondertussen zien we in de regio de dagbladjournalist stilletjes uitsterven.”

2 Comments

Add yours →

  1. Chris Aalberts

    2 januari 2009 — 14:27

    Dag Alexander,

    Ik denk dat het ook wel meevalt met die lokale journalistiek, maar het is wel een beetje raar om nu te zeggen dat er zoveel alternatieven zijn. Mensen die hun nieuwes via Twitter en Hyves krijgen, is dat zo? Zijn daar echte voorbeelden van?

    Ik heb hierbij altijd het idee dat we een heel beperkt aantal voorbeelden van dit soort toepassingen citeren, en dan suggereren dat die voorbeelden algemener ingang vinden, terwijl dat toch niet echt zo is (ik zie het niet om me heen). Amerikanen schrijven op die manier hele boeken vol.

    Ken jij concrete voorbeelden? Of moet ik dieper in je blog graven??

    Groeten, Chris

  2. Alexander Pleijter

    5 januari 2009 — 11:39

    Dag Chris,

    Bedankt voor je reactie. Ik denk dat je gelijk hebt: het is niet zo dat mensen in groten getale hun nieuws ontvangen via nieuwe media zoals Twitter, Hyves en MSN. Het zijn naar mijn idee media die erbij komen. Dus een rol spelen naast de bestaande media. Maar vooralsnog is het nog altijd zo dat krant en televisie de belangrijkste nieuwsbron zijn voor mensen.

Geef een reactie