De Correspondent vraagt abonnees te verlengen: wat als kranten dat zouden doen?

De Correspondent

De Correspondent is een campagne begonnen om de eerste abonnees ervan te overtuigen dat ze hun abonnement moeten verlengen. Dat is een gewaagde actie. Wat zou er gebeuren als kranten hetzelfde zouden doen?

Het uur van de waarheid nadert. Eind deze maand zal blijken hoeveel leden van het eerste uur hun abonnement op De Correspondent hebben verlengd. Het ziet er goed uit: NRC Handelsblad meldde vorige week dat inmiddels 6.500 leden tot een verlenging besloten hebben. Dat zijn nog lang niet alle 20 duizend leden die nog voor de lancering geld hadden overgemaakt, maar het zijn er genoeg om in elk geval nog een jaar door te gaan. Dat is goed nieuws.

Opvallend is het wel, dat De Correspondent abonnementen niet automatisch verlengt, maar een campagne op touw zet om mensen actief te overreden om te verlengen. Oprichter en hoofdredacteur Rob Wijnberg gaf op Twitter de reden:

Met deze handelswijze steekt De Correspondent zijn nek uit. Het is namelijk nogal een risico: stel dat te weinig mensen gehoor hadden gegeven aan de oproep om hun abonnement te verlengen? Dan zou het einde verhaal zijn voor de Correspondent. Wie weet zouden meer mensen blijven plakken als hun abonnement automatisch wordt verlengd. Nu is het toch een bewuste keuze die mensen moeten maken.

Krantenabonnees

Hoe zou het eigenlijk zijn als kranten hun lezers elk jaar zouden vragen of ze hun abonnement willen verlengen? Uit onderzoek van wijlen Leon de Wollf is gebleken dat mensen vooral uit loyaliteit abonnee blijven. Zelfs als abonnees ontevreden zijn over de inhoud van hun krant, zeggen ze niet snel op. Uit trouw en gewoonte blijven ze abonnee.

Vermoedelijk heeft dat er ook mee te maken dat het enige moeite kost om je abonnement op te zeggen. Maar wat als krantenabonnees jaarlijks actief hun abonnement zouden moeten verlengen? Dus juist moeite zouden moeten doen om abonnee te blijven?

Ik vermoed dat het wel eens op een drama voor veel kranten zou kunnen uitlopen. De vele abonnees die uit gewoonte en luiheid abonnee blijven, zouden wel eens kunnen afhaken als ze moeite moeten doen om hun abonnement te verlengen.

Behoeften van klanten

Dat zou natuurlijk een trieste zaak zijn voor kranten. Hoewel? Het is ook wel erg makkelijk als abonnees jaar in jaar uit automatisch hun abonnement verlengen, zelfs als ze ontevreden zijn over het product dat ze krijgen. Dat dwingt kranten er niet heel erg toe om goed te kijken naar de behoeften en wensen van abonnees.

Wie weet is het op de lange termijn dus juist wel een goed idee om abonnementen niet automatisch te verlengen. Het zorgt er namelijk voor dat je je steeds opnieuw moet bewijzen voor je abonnees. En dus voortdurend bezig moet zijn met vernieuwing en productverbetering.

4 Comments

Add yours →

  1. Het actief laten verlengen van abonnees heeft ook een strategisch voordeel. Het is namelijk zo dat klanten die actief verlengen meteen voor 12 maanden aan het abonnement vast zitten, terwijl in het geval van een stilzwijgende verlenging het abonnement per maand op te zeggen is. Voor kranten is het voordeel van abonnees actief laten verlengen minder groot omdat er voor kranten (die fysiek worden bezorgd) een afwijkende maximale opzegtermijn van drie maanden geldt.

  2. In de huidige algemene voorwaarden lees ik weliswaar:

    Het Lidmaatschap loopt totdat je opzegt en in ieder geval één jaar. Het lidmaatschapsgeld wordt jaarlijks afgeschreven tegen het op dat moment geldende tarief. Je kunt het Lidmaatschap na het eerste jaar elk moment opzeggen via je profielpagina of door een e-mail te sturen naar onze redactie-assistent.

    Betekent dit dat voor abonnees die pas na de start instapten wel gewoon de “klassieke krantenlogica” geldt?

  3. Het handmatig verlengen geldt alleen voor mensen die tijdens de crowdfunding lid werden. Dit is de letterlijke tekst die ik NRC gestuurd heb:

    “Dat advies hebben we inderdaad gekregen, maar niet aangenomen, omdat we automatische verlenging niet bij crowdfunding vonden passen. Mensen investeerden namelijk in ons op basis van het manifest en de aangesloten namen, maar hadden nog geen idee hoe de site zou worden. Ze maakten het alleen idee mogelijk, maar ze wisten niet hoe wij het zouden uitwerken. Nu weten ze dat, en kunnen ze beslissen of ze ook bij ons willen blijven. Dat leek ons gepaster.

    Mensen die op 30 september 2013 en later lid zijn geworden, hebben wel een lidmaatschap dat doorlopt, en wat ze elk moment met één mailtje kunnen opzeggen.”

    (Ernst-Jan Pfauth – uitgever De Correspondent)

  4. Weet je? Ik heb talloze mensen gesproken die abonnementen op hebben gezegd, de afgelopen jaren. Geturfd heb ik niet, maar mijn schatting is dat zo’n 90% van hen dat deed vanwege gezeik met de bezorging. Wel betaald, geen krantje in de bus. Of pas nadat je terugkwam van je werk, terwijl je de ochtendkrant bij het ontbijt wilde lezen. Misschien zijn mensen helemaal niet zo ontevreden met de pers. Of ze voelen zich schuldig genoeg om te blijven betalen voor iets dat waarvan ze vinden dat ze het èigenlijk zouden moeten lezen terwijl ze Facebook checken. Maar dan moet het wel in de bus komen, zonder gezanik. Dat probleem heeft De Correspondent alvast niet.

Geef een reactie