Category: Recensie

De worsteling van de New York Times met internet

making news new york timesAfgelopen juni schreef ik voor Villamedia Magazine een recensie van het boek Making News at the New York Times van Nikki Usher. Over hoe zelfs de meest gerenommeerde krant ter wereld worstelt met de zegeningen van internet.

Velen hebben bij de New York Times het beeld van een krant waar het met innovatie wel snor zit. Zo wist de krant met Snow Fall multimediale storytelling een flinke impuls te geven. En tijdens de Olympische Spelen in Sochi stal de NYT-website de show met fraaie interactive graphics van diverse sporten. En zo kunnen we nog wel even doorgaan.

Wie het onlangs gepubliceerde boek Making News at the New York Times leest, krijgt echter een ietwat ander beeld. Dit boek schetst hoe de New York Times worstelt met het combineren van de aloude krantenjournalistiek met de nieuwerwetse internetjournalistiek.
Read more →

Pleidooi voor journalisten met kennis van zaken

informing the news‘Knowledge-based journalism’. Dat klinkt op het eerste gezicht een beetje gek. Want journalistiek zonder kennis van zaken is toch geen fatsoenlijke journalistiek? Journalisten horen toch te weten waarover ze berichten? Toch is dit precies wat Thomas E. Patterson bepleit in zijn boek ‘Informing the news’: journalistiek die gebaseerd is op kennis.

Het pleidooi van de hoogleraar van Harvard University komt voort uit een grote onvrede met de kwaliteit van het Amerikaanse nieuws. Er is meer nieuws dan ooit, maar niet van de kwaliteit die hij graag zou zien. Terwijl de journalistiek zichzelf altijd legitimeert met hoogdravende opvattingen over democratie en burgerschap, is de praktijk volgens Patterson heel anders. Mensen worden inhoudelijk niet goed op de hoogte gebracht; ze worden overspoeld met meningen, ruzies, tegenstellingen, conflicten en non-informatie.
Read more →

Rechtbankverslaggeving 2.0

Onlangs stopte Twentsche Courant Tubantia met het ambitieuze project Dorpspleinen.nl. Maar amper twee weken later heeft de krant het volgende ambitieuze project alweer op stapel staan: “Geef uw oordeel in een actuele rechtszaak en maak kans op cadeaubonnen ter waarde van 50 euro voor de eerste, 30 voor de tweede en 20 euro voor de derde plaats.” Klinkt wellicht niet direct als een serieus journalistiek project, maar dat is het wel degelijk. Interatief, actueel en verdiepend. Met actieve inbreng van lezers. Kortom, rechtbankverslaggeving 2.0. Read more →

Weinig onthullend kijkje achter de schermen


Als er een boek verschijnt over het meest onthullende televisieprogramma van Nederland zijn de verwachtingen natuurlijk hooggespannen. In ‘Achter de schermen bij Peter R. de Vries, misdaadverslaggever’ verwacht je dan ook een onthullende kijk in de keuken van Neerlands meest spraakmakende reporter. Maar dat valt reuze mee. Want natuurlijk kunnen de ‘geheimen’ van Peter R. de Vries niet onthuld worden. Dat zou immers toekomstige undercover operaties kunnen bemoeilijken. Wat rest is een serie aardige, leuke en grappige anekdotes over diverse voorvallen tijdens de opnames van het programma.

Zoals die keer dat Peter tijdens een draaidag op Aruba toevallig stuit op het bezoek van koningin Beatrix aan het eiland, en zich tussen de enthousiaste menigte begeeft om de vorstin joelend te begroeten. Of die keer dat een figurante tijdens de opnames ‘bekent’ elf kinderen te hebben gebaard zonder haar man ooit naakt te hebben gezien. Of die keer dat Peter in het jaar dat hij was uitgeroepen tot ‘niet-roker van het jaar’ door Nederlandse toeristen werd betrapt toen hij in een Arabisch land een trekje nam van een waterpijp.

Het zijn stuk voor stuk leuke, korte hoofdstukjes om te lezen. Maar je wordt niet heel veel wijzer over de journalistieke werkwijze van het programma. Wel dat het hard werken is: het kost veel uren om de opnames te draaien en te monteren, het kost ook veel tijd om de enorme stapels post en e-mail dagelijks door te nemen en het is frustrerend om niet elke zaak tot een goed einde te brengen. Al met al geen solide reconstructies van zaken waaraan Peter R. de Vries met zijn team heeft gewerkt, maar een aanschakeling van memorabele anekdotes.

Journalisten onder djelabba


“De volgende dag zitten we al vroeg in de ochtend zenuwachtig in de auto naar Eindhoven. We hebben onze hoofden al volledig bedekt met een grote zwarte hoofddoek die tot onze borst reikt. Daaronder dragen we onze rood rozige djelabba met een zwarte broek. We vragen ons af hoe het vandaag zal gaan.”

Het undercover bezoek aan de Al Fourqaan moskee van de twee Nederlandse journalistes loopt goed af: ze worden niet ontdekt en slagen erin om enkele onthullende gesprekjes te voeren met moslima’s. Bijvoorbeeld met de jonge vrouw die hen toevertrouwt: “Mijn man denkt er over op jihad te gaan. Ik vind dat hij moet gaan.”

Het staat allemaal beschreven in het boek ‘Het slapende leger’ waarin Sanne Groot Koerkamp en Marije Veerman vertellen over hun zoektocht naar de leefwereld van radicaliserende moslimjongeren in Nederland. Het boek geeft een onthutsende kijk op de manier waarop zij zich ontpoppen tot potentiële terroristen en jihadstrijders.

Bovendien geeft het boek inzicht in de gedurfde aanpak van twee jonge onderzoeksjournalisten. Niet alleen hullen zij zich in djelabba om in gesprek te komen met moslims, ook struinen ze het internet af op zoek naar documenten en informanten. De internetfora waarop jongeren met elkaar discussiëren over de islam geven de journalisten een mooi aanknopingspunt om een idee te krijgen van wat er leeft onder de jongeren.

Het boek is al verschenen in 2006, maar ik heb het afgelopen weekend pas gelezen. Het is een aanrader voor wie belangstelling heeft voor onderzoeksjournalistiek. En vooral als je weten wil hoe journalisten daarbij te werk gaan. Dat is het mooie van zulke boeken: daarin vertellen journalisten vrij nauwkeurig wat ze allemaal gedaan hebben. Ook dit boek is daardoor ook meteen een mooi voorbeeld van transparante journalistiek.