Tag: kranten (page 2 of 2)

Het rammelende mediabeleid van Plasterk

Vandaag verschijnt het eerste nummer van het NOS Jeugdjournaal Magazine. Huh? Gaat de NOS nu ook bladen uitgeven? Nee, dat niet. De uitgever van het blad is de educatieve uitgeverij Zwijsen. Adjunct-hoofdredacteur van NOS Nieuws legt op het NOS-weblog uit hoe het zit: “Zwijsen heeft vastgesteld dat er behoefte aan het blad is, Zwijsen geeft het uit, Zwijsen is inhoudelijk en commercieel verantwoordelijk, Zwijsen loopt het risico.”

Kan een uitgever dan zomaar de merknaam NOS gebruiken? Nee, de uitgever betaalt een bedrag aan de NOS om die naam te mogen voeren. En verder houdt de NOS een oogje in het zeil: “Met betrekking tot de inhoud is er enig contact tussen de NOS en Zwijsen: wij geven aan, welke nieuwsonderwerpen kunnen gaan spelen en wij kijken of er niks in belandt dat echt helemaal strijdig is met wat het NOS Jeugdjournaal wil zijn en uitstralen.”

Het is een rare constructie: een blad dat de naam en het logo van de NOS gebruikt, maar waar de NOS nauwelijks of geen zeggenschap over heeft. Het is een goed voorbeeld van het rammelende mediabeleid in Nederland. Read more →

Gaat Google de kranten redden?

Jarenlang was Google de natuurlijke vijand van kranten. Want een dienst als Google Nieuws verzamelt al het acutele nieuws en dat zou ervoor zorgen dat mensen niet langer voor nieuws naar  krantensites gaan. Maar nu reikt Google kranten wellicht de helpende hand. Het bedrijf heeft namelijk plannen aangekondigd voor een betalingssysteem voor online content. Read more →

“Kranten zijn geen potten pindakaas”

Sjuul Paradijs, hoofdredacteur De Telegraaf

“Ik ben niet van de dode bomen. Ik ben tegen de goeroes die zeggen dat we allemaal dood gaan. Mij hoor niet zeggen dat de kranten doodgaan of juist niet. Dat is allemaal speculatie.”Vanavond sprak Sjuul Paradijs, hoofdredacteur van De Telegraaf, aan de Universiteit Leiden over de media. Hij vuurde met veel bravoure enkele giftige pijlen af. Gericht op de overheid, uitgevers en journalisten. Read more →

Dure krantensite stopt oplagedaling

Afgelopen juni maakte de Amerikaanse krant Newport Daily News bekend af te willen van de profiteurs die geen krant willen kopen, maar wel gratis op internet door hun nieuws grasduinen. Men nam een bijzondere maatregel: een online abonnement dat liefst tweehonderd dollar duurde is dan een abonnement op de papieren krant. Met een opmerkelijk effect: de krant groeit. Read more →

Betaald lid van lokale gemeenschap

Langzaamaan beginnen redacties met het verkennen van de mogelijkheden om mensen te laten betalen voor online content. Een interessante poging doet de Pittsburgh Post-Gazette: een nieuwe, betaalde site die een aanvulling biedt op wat er in de krant en op de bestaande website verschijnt. De krant gaat dus niet over tot een betaalmodel voor de bestaande site, want die blijft gewoon gratis. Read more →

“Kranten, stap over van RSS op Twitter!”

Opmerkelijke cijfers over RSS feeds op de sites van Britse kranten. Online Journalism Blog meldt dat betrekkelijk weinig mensen zich abonneren op de feeds van kranten. Slechts drie van de negen nationale kranten hebben een RSS feed met meer dan 10.000 abonnees. Volgens Malcolm Coles, de schrijver van het stuk, kunnen kranten beter overschakelen op Twitter. Dat biedt een aantal voordelen boven RSS feeds. Maar hoe zet een krant Twitter dan op een nuttige manier in? Read more →

Het geloof in nieuwe nieuwssites

Het is blijkbaar de week van de krant, want gister verscheen ook in het Algemeen Dagblad een artikel over dit onderwerp. Onder de kop ‘De klassieke krant zal verdwijnen’ blikt de krant vooruit op de ondergang van dit medium. In het stuk zijn Jan Bonjer, hoofdredacteur van het AD, en Mark Deuze, mediaprofessor aan de Universiteit Leiden, het erover eens dat krantenredacties steeds meer zullen inzetten op een crossmediale aanpak.

Op één punt verschillen de heren van mening. Jan Bonjer meent dat de traditionele mediabedrijven een belangrijk voordeel hebben ten opzicht van nieuwkomers, namelijk hun merknaam. Deuze gelooft daar niet in. De loyaliteit van mensen is tegenwoordig fragiel en om die stelling te onderstrepen verwijst hij naar het stuklopen van één op de drie huwelijken. “Als mensen zich op het persoonlijke vlak al niet meer willen binden, zullen ze dat ook niet doen met een bepaald merk krant of omroep.”

Van oudsher hechten uitgevers en redacties veel waarde aan de merknaam van hun krant. Een betrouwbare reputatie zou onontbeerlijk zijn om succesvol te zijn . Toen in de jaren tachtig de oplages van Amerikaanse kranten afkalfden was de reactie van de American Society of Newspaper Editors (ASNE) dat het zou liggen aan de geloofwaardigheid van kranten. Die zou ernstig te kort schieten in vergelijking met de snel populairder wordende televisie. En vervolgens kwam een stroom aan onderzoeken op gang waarin het meten van de geloofwaardigheid van verschillende media centraal stond.

Al die onderzoeken leveren nogal tegenstrijdige resultaten op. De ene keer scoren kranten heel goed, andere keren blijken ze opeens veel minder minder geloofwaardig dan televisie. Uitkomsten blijken sterk afhankelijk te zijn van de gekozen onderzoeksmethode.

Nu de nieuwsconsumptie zich verplaatst naar internet is natuurlijk de vraag wat de merknamen van de traditionele media waard zijn in de online wereld. Hebben de gevestigde merken inderdaad een voorsprong, zoals Jan Bonjer veronderstelt. Uiteraard hebben ze een voordeel vanwege hun naamsbekendheid, maar scoren ze ook beter op geloofwaardigheid?

In de aprileditie van het wetenschappelijke tijdschrift Communication Research staat een artikel waarin die vraag is onderzocht. Wat blijkt? Mensen vinden de nieuwssites van traditionele media een stuk betrouwbaarder dan sites die niet gelieerd zijn aan een traditioneel medium.

Maar ook op dit onderzoek valt het nodige af te dingen. Zo hebben de onderzoekers de respondenten gevraagd hun mening te geven over de geloofwaardigheid van niet-traditionele internetbronnen. Ze geven daarbij als voorbeelden de sites BuzzFlash en Matt Drudge. Ongetwijfeld hebben de respondenten deze sites daardoor op het netvlies als ze de vragen beantwoorden, en niet andere niet-traditionele nieuwssites, zoals Google News. Dat stuurt hun antwoorden dus enorm. Bovendien is het de vraag of je al die sites zomaar op een hoop kan gooien en een geldig oordeel van mensen kan meten over de geloofwaardigheid van alle niet-traditionele sites tegelijk. Hoogstwaarschijnlijk varieert dat oordeel nogal per site.

Zonder twijfel is het in elk geval mogelijk om een succesvolle nieuwssite te lanceren zonder traditionele tegenhanger. Zie het succes van Nu.nl in Nederland. En van bijvoorbeeld The Huffington Post in de Verenigde Staten: ongeveer drie jaar online en afgelopen februari liefst 3,7 miljoen unieke bezoekers, zo meldt een artikel in The Herald Tribune. Hoe geloofwaardig de Amerikanen deze internetkrant vinden is onbekend.

De noodzaak van kranten


Een week met tegenstrijdige berichten krantminnend Nederland. Eerst verklaart Cornelis van den Berg, uitgever van De Pers, in het Belgische dagblad De Morgen dat de krant hét medium van de toekomst is: “De meeste mensen willen niet de hele dag geïnformeerd worden over wat er in de wereld gebeurt. Ze willen ’s morgens een papieren krant waarin goede journalisten hen vertellen wat ze willen weten.” Vervolgens blijkt uit de nieuwste oplagecijfers dat de betaalde kranten nog steeds in een neerwaartse spiraal zitten. Ook wordt deze week weer eens bevestigd dat de sites van kranten het moeten afleggen tegen de online only nieuwssite Nu.nl.

Je zou je kunnen afvragen waar zo’n drukte om wordt gemaakt. We lezen het nieuws van papier of van een computerscherm. So what?

Dat maakt wel degelijk verschil, zo betoogt Eric Alterman in een lijvige analyse in The New Yorker. De nieuwe nieuwsmedia – blogs, community sites, maar ook de gratis dagbladen – hebben een belangrijk kenmerk: ze investeren weinig in eigen nieuwsgaring. Terwijl kranten veel geld spenderen aan verslaggevers, correspondenten en onderzoeksjournalistiek, doen blogs en shovelsites weinig meer dan de berichten van krantenjournalisten verzamelen en becommentariëren. Of puntige stukjes schrijven over nieuws dat door krantenjournalisten boven tafel is gehaald.

Als de krant ten onder gaat, zal ook de eerste klas journalistiek verdwijnen, zo betoogt Alterman. En dat zou een zware klap zijn voor de democratie. Er blijven dan namelijk weinig redacties over die veel mankracht en geld vrij zullen maken om kwesties uit te zoeken, verslaggevers en fotografen de wereld in te sturen. Met als gevolg dat allerlei misstanden aan het oog ontrokken blijven. Zonder een leger van professionele reporter en fotografen kun je je afvragen wat er zal gebeuren met al die mensen die – in binnen- en buitenland – door het kritische oog van de journalistiek verschoond blijven van verdrukking, marteling en onrechtvaardigheid.

Het is een zwaarmoedige boodschap, die in elk geval weer eens tot diep nadenken aanzet over het belang van goede journalistiek.