Tags: regionale dagbladen

De jonge journalist als Twitter-mentor

Door Tom de Louw

Jongere dagbladjournalisten moeten meer als mentor gaan optreden voor hun oudere collega’s. Dat is één van de conclusies van mijn masterscriptie, waarbij ik heb gekeken naar de vaardigheden waarover een regionaal dagbladjournalist in het crossmediale tijdperk moet beschikken. Uit observaties en interviews met verslaggevers van het Brabants Dagblad en De Gelderlander blijkt dat de oudere journalist wel degelijk energie wil steken in het maken van filmpjes of het bijhouden van de website. Ook voor het gebruik van sociale media als Twitter en LinkedIn staan ze open. Daarvoor zullen ze wél bijgeschoold moeten worden; er zijn vaardigheden voor nodig waarover een journalist niet zonder meer beschikt. Lees verder →

“De pers als waakhond is irritant”

“Als Trouw morgen niet meer bestaat is dat geen ramp, dan hebben we nog altijd andere landelijke kranten. Maar als De Gelderlander er morgen niet meer is, valt er een enorm gat in de nieuwsvoorziening van die grote provinicie. Dan is er in legio gemeentes geen waakhond van de lokale democratie meer.” Rimmer Mulder, voormalig hoofdredacteur van de Leeuwarder Courant, zet meteen stevig neer waarom de neergang van regionale dagbladen een serieus probleem is. Jeroen Maters, van Maters & Hermsen, toont zich niet onder de indruk: “Die waakhondfunctie van de pers wordt altijd zo enorm overdreven. Een waakhond die steeds blaft is alleen maar irritant.” Lees verder →

Noordhollands Dagblad regelt gratis taxiritjes voor ouderen

Sneeuw en gladde wegen zorgen ervoor dat legio mensen die slecht ter been zijn zich niet meer buiten de deur wagen. Maar voor Zaankanters biedt het Noordhollands Dagblad een oplossing: volgende week deelt de redactie taxitritjes uit aan 65-plussers in de regio. De gelukkigen moeten de achterbank wel delen met een verslaggever die er een stukje over schrijft voor de krant.

Een dure grap om taxi’s te huren voor zo’n serie in de krant? Dat blijkt mee te vallen. “We hebben gewoon autobedrijf Floor de Gier gebeld met de vraag of hij er zijn medewerking aan wil verlenen en voor vijf ritjes volgende week een auto ter beschikking wil stellen”, vertelt Jan van der Werff, chef van de redactie Zaanstreek. “Daar staat tegenover dat we elke aflevering in het intro van het artikel zijn naam zullen noemen.” Lees verder →

Websites van Wegenerkranten “moeten veel beter”

“En nu zal ik even laten zien hoe het niet moet als je een nieuwssite maakt.” Opmerkelijke woorden van Erik Louwes, formulemanager bij Wegener, vanmiddag tijdens een gastcollege aan de Universiteit Leiden. Want even later verschijnen de websites van enkele Wegenerkranten op het scherm. “Dit zou dus veel beter kunnen.” Lees verder →

Crowdsourcing door het Brabants Dagblad na inbraakgolf

“Ook slachtoffer inbraak?” Een tijdje geleden viel mijn oog op dit Twitterbericht van het Brabants Dagblad. Na het aanklikken van de link kom je bij een bericht waarin de krant inwoners van de Bommelerwaard oproept om zich te melden als ze slachtoffer zijn geworden van een inbraak. Er zou sprake zijn van een inbraakgolf en de redactie Bommelwaard wil daar een beter beeld van krijgen. En richt zich daarom tot de lezers. Een interessant voorbeeld van ‘crowdsourcing‘ door een regionaal dagblad. Lees verder →

Correctie: Arbeidsconflict was oorzaak onmin De Stentor en Epenaren.nl

Vorige week schreef ik een stuk over mogelijke samenwerking tussen regionale dagbladen en lokale bloggers. Dit naar aanleiding van het feit dat De Stentor de samenwerking met een freelancer had beëindigd die ook was gaan schrijven voor het lokale weblog Epenaren.nl. Naar me nu duidelijk is geworden is er al veel langer sprake van een flinke vete tussen de krant en het blog. Rancune, arbeidsconflict en rechtzaken behoren tot de ingrediënten van deze ruzie. Ik heb me dat niet gerealiseerd en ben daar ook niet ingedoken, het ging mij namelijk vooral om de botsing tussen lokale bloggers en een regionale krant. Dit was dus bij nader inzien niet zo’n goed voorbeeld daarvan.  Die onzorgvuldigheid is mij toe te schrijven, dat had ik moeten checken. Voor de duidelijkheid: de rancune is toe te schrijven aan een verstoorde arbeidsrelatie tussen een chef-redacteur van De Stentor en een voormalig redactielid van De Stentor die momenteel actief is bij Epenaren.nl. Van dat arbeidsconflict weet ik verder niets en daar heb ik dus ook geen mening over. Maar het zit allemaal wat anders dan ik aanvankelijk schreef.

Haat of liefde tussen regionale kranten en lokale bloggers

Onlangs deed Bart Brouwers op DodeBomen.nl regionale dagbladen de suggestie om gebruik te  maken van lokale bloggers en twitteraars. In dat licht deed het regionale dagblad De Stentor een opmerkelijke zet: de krant beëindigde de samenwerking met freelancer Anita van den Berg, omdat ze als vrijwilliger is gaan schrijven voor het lokale blog Epenaren.nl. De regioredactie ziet lokale bloggers blijkbaar vooral als concurrent en niet als mogelijkheid om de eigen berichtgeving te verrijken. Lees verder →

De regionale krant 2.0

Van oudsher bieden regionale kranten een volledig nieuwsmenu. Dat is handig, want lezers hebben daardoor maar één krant nodig om op de hoogte te raken van lokaal, regionaal, nationaal en internationaal nieuws op het gebied van politiek, economie, kunst, sport, etc. Maar op internet heeft dat concept geen toegevoegde waarde, want dan concurreren regionale kranten opeens met een heleboel andere nieuwsmedia. Een lokale aanpak volgens de principes van Web 2.0 zou uitkomst kunnen bieden. Gister hield ik voor HDC Media (uitgever van onder meer Leidsch Dagblad, Haarlems Dagblad en De Gooi- en Eemlander) een presentatie over Lokale Journalistiek 2.0.  Hieronder volgt een samenvatting van mijn verhaal met de sheets van de presentatie. Lees verder →

"Blog als aanvulling op de feiten"

Serie: de bloggende journalist (6)

Bloggers en journalisten. Die combinatie zorgt nog regelmatig voor discussie. Maar inmiddels zijn bloggende journalisten al lang geen zeldzaamheid meer. Tijd voor een serie om een indruk te krijgen van de bloggende journalistiek in Nederland. Aflevering 6: Arnold Mandemaker, regioverslaggever in Veldhoven voor het Eindhovens Dagblad.

Lees verder →

De onzichtbaarheid van lokale journalisten


Regionale dagbladredacties schreeuwen moord en brand over de toekomst van de regionale journalistiek. Maar tegelijkertijd moet je voor innovatieve regionale journalistiek die gebruik maakt van de interactieve mogelijkheden van internet niet bij regionale dagbladen zijn. Waarom investeren regionale redacties zo weinig in het aanhalen van de band tussen journalisten en publiek?

Vorige week was er volop commotie over de regionale dagbladen van Wegener. De voorgenomen bezuinigingen en ontslagen zorgden voor een hoop ongerustheid over de toekomst van de regionale journalistiek. ‘Journalistiek in gevaar’, waarschuwde Tony van der Meulen, oud-hoofdredacteur van het Brabants Dagblad, in de Volkskrant van dinsdag 1 juli. ‘Regionale krant wordt tandeloze waakhond‘, voorspelde Trouw op 2 juli. Maar volgens Managersonline.nl moeten de Wegenerjournalisten niet zeuren: “Veel te lang beschouwden zij internet als een bedreiging in plaats van een kans. Met alle gevolgen van dien.”

Een rondje surfen langs de websites van Nederlandse regionale dagbladen maakt al snel duidelijk dat de kranten internet in elk geval niet hebben aangegrepen om de band met de regionale lezer aan te halen. Een eerste blik op de openingspagina’s wekt al meteen de indruk dat veel redacties niet met de volle honderd procent gaan voor hun ‘core business’: lokaal en regionaal nieuws. Op diverse startpagina’s staat veel nationaal en internationaal nieuws. Daarmee wedden redacties op meerdere paarden en dat lijkt me vooral een teken van gebrek aan zelfvertrouwen.

Maar wat vooral opvalt is het kille, afstandelijke en onpersoonlijke karakter van al die sites. De journalisten zijn onzichtbaar en onvindbaar, de mogelijkheden voor interactie zijn beperkt en er is geen nieuws op het niveau van buurten en wijken.

In 2004 schreef ik met mijn collega Liesbeth Hermans voor De Gelderlander een opiniestuk met enkele suggesties voor regionale dagbladen om internet te gebruiken om de banden met hun publiek aan te halen:

Wie nu de website van De Gelderlander (of een willekeurige andere krant) bezoekt, ziet berichten die ook in de papieren krant staan, wat je als lezer onmiddellijk doet afvragen waarom je zo’n dure krant zou kopen als het nieuws ook gratis te lezen is. Jammer is dat mogelijkheden om de website te gebruiken voor het aanhalen van de band met het lezerspubliek niet benut worden. Informatie over de journalisten die de krant maken, is nergens te vinden. Wie zijn die mensen, wat zijn hun specialismen, met welke verhalen houden ze zich op dit moment bezig en hoe kan ik ze direct bereiken, bijvoorbeeld via e-mail?

Journalisten van een regionaal dagblad zouden zichtbaar moeten zijn voor hun lezerspubliek. Van stadsverslaggevers zou je verwachten dat ze zich speciaal richten op een specifieke wijk en dan ook weten wat daar leeft en broeit. Toegankelijkheid naar lezers toe kan bevorderd worden door via de website kenbaar te maken wie de verslaggever in hun wijk is.

Mensen kunnen dan gericht contact zoeken, berichtgeving aanvullen, bekritiseren, tips aanleveren en onderwerpen aandragen die in hun wijk leven. Op die manier kan de kloof tussen burgers en journalistiek verkleind worden en bieden journalisten hun lezers nieuwe mogelijkheden om betrokken te raken bij de krant.

Vier jaar later is er in dit opzicht weinig veranderd. Vooralsnog ken ik in Nederland geen regionale kranten die internet hebben aangegrepen om de regionale en lokale journalistiek dichter bij de mensen te brengen.

Ik wil de bovengenoemde punten aanvullen met de suggestie dat het web ook de mogelijkheid biedt om ander en kleiner nieuws aan te bieden dan in de krant staat. Berichten uit dorpen, buurten en wijken zijn vaak niet ‘groot’ genoeg om in de krant te mogen maar kunnen wel prima op de website van een krant. Op een herkenbare plek zodat mensen snel het nieuws uit hun dorp, wijk of stadsdeel kunnen vinden. Maar ook hiervan ken ik geen voorbeelden. Natuurlijk, de Twentsche Courant Tubantia heeft de ‘dorpspleinen‘. Veelzeggend genoeg zijn die ‘dorpspleinen’ geen integraal onderdeel van de website van de krant; ze staan op een aparte site met een eigen url. Bovendien is die site bedoeld voor ‘user generated content’ en is het geen voorbeeld van samenwerking tussen journalisten en burgers; journalisten zijn op de dorpspleinen onzichtbaar.

Uitgerekend kranten met een lokale of regionele binding zouden hun voordeel kunnen doen met de mogelijkheden die internet biedt. De mogelijkheden zijn legio, dus waarom dat zo weinig gebeurt is mij een raadsel. Waarom zijn journalisten zo onzichtbaar voor hun lezers? Waarom zo weinig aandacht voor het ‘kleine’ nieuws uit buurten en wijken? Of zie ik de mooie voorbeelden over het hoofd?