Vrij entree voor journalisten?

Bij de kassa laat ik mijn perskaart zien en de caissière vraagt of ik een werkende journalist ben. Als ik uitleg dat ik een recensie over het museum schrijf zegt ze: ‘Dat is dan 20 dollar.’ Ik begin met haar te discussiëren en vraag waarom ik als journalist moet betalen maar zij snijdt mijn betoog af door te zeggen: ‘Het museum heeft 450 miljoen dollar gekost, wij zijn een non-profit organisatie, het geld moet ergens vandaan komen.’

Bovenstaand stukje tekst is het begin van een verslag dat René Clement schreef in De Journalist over zijn bezoek aan het Newseum in Washington DC. Een journalist die vindt dat een journalist geen entree hoeft te betalen als hij een museum bezoekt waarover hij een stuk wil schrijven. Maar waarom eigenlijk? Loopt de vrije nieuwsgaring gevaar als journalisten entree moeten betalen? Is het niet logisch dat een journalist net als elke willekeurige bezoeker moet betalen voor een voorziening waar hij gebruik van maakt? Stelt een journalist zich niet juist onafhankelijk op als hij geen verkapte steekpenningen accepteert in de vorm van een gratis entree?

2 Comments

Add yours →

  1. Koen Vervloesem

    23 juni 2008 — 18:49

    20 dollar is natuurlijk niets, maar ik kom als journalist geregeld op conferenties die 100 euro of meer entree vragen. Dat vind ik wat te veel van het goede en daar loopt de vrije nieuwsgaring wel degelijk gevaar. Gelukkig vragen de meeste organisatoren me niet om dit te betalen. Tot nu toe hebben nog maar twee organisatoren me gezegd dat ik moest betalen, en dat heb ik met argumenten geweigerd. Beide keren zijn we tot het compromis gekomen dat ik de inbegrepen lunch niet kreeg, wat ik heel redelijk vind.

    Als je overigens als journalist op een tentoonstelling of conferentie komt om er een verslag van te maken, ben je er niet als bezoeker, maar om je job uit te oefenen, wat ik toch een essentieel verschil vind. Ik ben het dus wel eens met je “Is het niet logisch dat een journalist net als elke willekeurige bezoeker moet betalen voor een voorziening waar hij gebruik van maakt?” wanneer het om een journalist in z’n vrije tijd gaat, maar niet als het om een journalist in functie gaat die over de voorziening in kwestie een artikel schrijft.

    Vergelijk het met journalisten die computersoftware testen. Mochten softwareproducenten telkens vragen aan informaticajournalisten om te betalen voor de software die ze willen testen, dan zou iedereen moord en brand schreeuwen, want dan gaat bijna niemand nog recensies van deze software schrijven en dan hangen de consumenten enkel af van de PR-machines van de softwareproducenten. Dit is geen verkapte steekpenning, maar een zo laag mogelijke drempel voor vrije nieuwsgaring.

  2. Alexander Pleijter

    1 juli 2008 — 12:41

    Hoi Koen, bedankt voor je reactie. Als journalist kom je natuurlijk niet als willekeurige bezoeker naar een tentoonstelling, maar voor je werk. Je opmerkingen over conferentiebezoek zijn ook interessant. Vaak is deelname heel duur, dus mooi als je als journalist zo naar binnen kan om je werk te doen. Maar bij conferenties zijn ook de andere bezoekers er vrijwel altijd om hun job uit te oefenen. Zij worden echter wel geacht toegang te betalen… Voor een journalist die regelmatig naar zulke conferenties gaat zou het inderdaad flink in de papieren gaan lopen als je toegang moet betalen. Voor de vrije nieuwsgaring dus een goede zaak om zo naar binnen te mogen.

Geef een reactie