"De journalistiek marginaliseert zichzelf"


“Het is kinnesinne. Pure afgunst.” Jos Slats van Reporter lucht zijn hart. “Redacties doen het af met: ‘ach, het stel niet zoveel voor’ of ‘dat hebben we laatst al een keer gehad.’ De Nederlandse journalistiek doet zichzelf zo tekort en is daardoor nauwlijks invloedrijk.”

Gisteravond gaf Jos Slats tijdens een seminar van de opleiding Journalistiek en Nieuwe Media van de Univerisiteit Leiden een kijkje in de keuken van het onderzoeksjournalistieke programma Reporter. Het steekt hem dat redacties onthullingen van andere media zelden groot overnemen. “Redacties zijn veel te veel op zichzelf gericht, onthullingen van andere media worden gemarginaliseerd. Er wordt niet verder gezocht, het wordt snel afgedaan als onbelangrijk.”

Het is inderdaad opmerkelijk. Als Geert Wilders of Ehsan Jami een film maken genereren die volop media-aandacht, maar over een onthullende reportage van Reporter lees of hoor je zelden iets. Dat is merkwaardig, want een uitzending van Reporter is meestal heel wat opzienbarender dan Fitna.

Klakkeloos
Slats geeft als voorbeeld de Reporteruitzending over de JSF. De Nederlandse regering heeft achthonderd miljoen euro gestoken in de ontwikkelingsfase van deze nieuwe straaljager met de belofte aan de Tweede Kamer dat dit bedrag snel zou zijn terugverdiend. Nederlandse bedrijven zouden namelijk betrokken worden bij de ontwikkeling en zouden allerlei interessante orders in de wacht slepen.

Uit een stuk van het Ministerie van Economische Zaken waar Reporter de hand op wist te liggen blijkt dat dit een valse belofte was. Het ministerie wist dat het bedrag van achthonderd miljoen onhaalbaar en onrealistisch was. “Voor de uitzending sturen we een persbericht plus alle bewijsstukken naar andere media. De kranten melden het. Vervolgens stuurt het ministerie een persbericht: ‘we hebben de Kamer niet voorgelogen.’ Tot mijn verbazing drukken de kranten dat bericht gewoon af. Terwijl wij hun de officiële stukken hadden gestuurd waarin zwart op wit stond dat Economische Zaken wist dat die belofte nooit nagekomen kon worden. Dan neem je toch niet klakkeloos zo’n persbericht over?”

Slats meent dat de journalistiek te weinig onderzoekend is. “Onderzoeksjournalistiek is een pleonasme, zoals witte sneeuw. Journalisten moeten altijd onderzoeken, controleren of iets klopt. Maar journalisten lijken tegenwoordig alleen maar bezig met het vullen van krantenpapier.”

3 Comments

Add yours →

  1. Een pijnlijke constatering!

  2. Adelei vd Velden

    9 maart 2009 — 22:08

    Pijnlijk, maar o zo waar. En het begint steeds meer mensen op te vallen. Over onderwerpen als Afghanistan volg ik media uit de VS. Het valt mij op dat bepaalde feiten hier vaak niet doordringen of met grote vertraging. Waar blijft in Nederland een achtergrondverhaal over Hekmatyar? Zie de Washington Post van 4 maanden geleden: http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2008/11/04/AR2008110403604.html.

  3. Artikel is van 8 jaar geleden en er is nog niets veranderd. Journalisten zijn verworden tot voorlichters. Gelukkig zijn er uitzonderingen zoals bijvoorbeeld de Australische journalist en documentaire-maker John Pilger.

Geef een reactie