Serie: de bloggende journalist (5)

Bloggers en journalisten. Die combinatie zorgt nog regelmatig voor discussie. Maar inmiddels zijn bloggende journalisten al lang geen zeldzaamheid meer. Tijd voor een serie om een indruk te krijgen van de bloggende journalistiek in Nederland. Aflevering 5: Eric Willemsen, freelance correspondent voor onder meer AP in Wenen.

Hoe ben je aan het bloggen geslagen?
“Precies drie jaar geleden ben ik voor het eerst zelf gaan bloggen, in januari 2006 dus. Ik was op het idee gekomen nadat ik een verhaal óver bloggen had geschreven. Eerder, als redacteur van MarketingTribune, had ik eens een artikel over bloggende marketeers gemaakt maar toen dacht ik niet dat het fenomeen zo’n hoge vlucht zou nemen. Pas toen ik later als freelancer voor een tijdschrift een verhaal over bloggende jongeren schreef, was ik verkocht en ben ik zelf ook begonnen.”

Je hebt een blog op de site van de Volkskrant. Waarom daar?
“Mijn eerste blog begon ik bij MySpace, maar technisch haperde dat systeem toen nogal. Toen voor de zoveelste keer een update van mijn blog niet gesaved bleek, ben ik op zoek gegaan naar een alternatief. Ik kwam bij de Volkskrant uit omdat ik die krant al sinds mijn studententijd las, de lay-out van het Volkskrantblog me wel aansprak, en er al een relatief grote community van bloggers – en dus potentiële lezers van mijn blog – was.”

Wat was voor jou de reden om te gaan bloggen?
“Er waren twee redenen. Allereerst was ik net naar Oostenrijk verhuisd en vond ik het een goede manier om familie en vrienden in Nederland op de hoogte te houden van mijn ‘Weense wederwaardigheden’, en hen tevens de mogelijkheid te bieden daarop meteen te reageren. Daarnaast lag er ook een soort van journalistieke frustratie aan ten grondslag. Geen enkele krant vond nieuws uit Oostenrijk interessant genoeg om mij ervoor te willen betalen. Daarom wilde ik met een eigen blog laten zien dat er hier wel degelijk genoeg vermeldenswaardigs gebeurt.”

Werkte dat?
“Een aardige anekdote: in juli 2006 had ik met een stukje over het eerste homohuwelijk in Oostenrijk een echte primeur op mijn blog. Ik heb de Volkskrant daar zelf meteen op geattendeerd, maar ze deden er niets mee. OK, dan zullen ze het wel niet interessant genoeg vinden, dacht ik. Maar toen het ANP veel later een soortgelijk bericht op het net zette, nam de Volkskrant dát wel over. Op dat moment hadden natuurlijk alle kranten het nieuws, terwijl de Volkskrant het dus al eerder en exclusief had kunnen hebben. Grappig overigens dat mijn blog sindsdien wel in de ‘Redactie beveelt aan’-rubriek op de voorpagina van het Volkskrantblog verschijnt.”

Ben je later nog wel aan opdrachten gekomen door je blog?
“Nee, ik heb niet direct door deze weblog nieuwe opdrachten gekregen. Het journalistieke nut is eerlijk gezegd ook afgenomen doordat ik me niet meer op het harde nieuws concentreer maar meer op ludieke zaken, zoals de serie ‘Der Ball ist rund!’ over het EK afgelopen jaar in Oostenrijk en Zwitserland, en persoonlijke beschouwingen, die wel bijna allemaal met Wenen, of tenminste Oostenrijk, te maken hebben.”