Tag: Peter R. de Vries

“Media moeten de vrijheid hebben hun verhaal met beelden te illustreren”

Vorige week vrijdag verbood de rechter Peter R. de Vries om de beelden uit te zenden die met een verborgen camera waren gemaakt van seriemoordenaar Koos H. De Vries lapte het verbod aan zijn laars, met als gevolg dat hij vermoedelijk een dwangsom zal moeten betalen. De dagen erna besteedden ook andere programma’s aandacht aan de uitzending. Nova enĀ NOS Journaal zonden ook enkele fragmenten van de ‘verboden’ beelden uit. Wat bij mij de vraag opriep: zijn die programma’s dan ook in overtreding en moeten zij straks ook die dwangsom betalen? Dus deed ik navraag bij Wouter Hins, bijzonder hoogleraar mediarecht aan de Universiteit Leiden: “Dat de media hun bijdrage aan het maatschappelijk debat willen illustreren met een enkel beeld is op zichzelf te rechtvaardigen.” Read more →

Weinig onthullend kijkje achter de schermen


Als er een boek verschijnt over het meest onthullende televisieprogramma van Nederland zijn de verwachtingen natuurlijk hooggespannen. In ‘Achter de schermen bij Peter R. de Vries, misdaadverslaggever’ verwacht je dan ook een onthullende kijk in de keuken van Neerlands meest spraakmakende reporter. Maar dat valt reuze mee. Want natuurlijk kunnen de ‘geheimen’ van Peter R. de Vries niet onthuld worden. Dat zou immers toekomstige undercover operaties kunnen bemoeilijken. Wat rest is een serie aardige, leuke en grappige anekdotes over diverse voorvallen tijdens de opnames van het programma.

Zoals die keer dat Peter tijdens een draaidag op Aruba toevallig stuit op het bezoek van koningin Beatrix aan het eiland, en zich tussen de enthousiaste menigte begeeft om de vorstin joelend te begroeten. Of die keer dat een figurante tijdens de opnames ‘bekent’ elf kinderen te hebben gebaard zonder haar man ooit naakt te hebben gezien. Of die keer dat Peter in het jaar dat hij was uitgeroepen tot ‘niet-roker van het jaar’ door Nederlandse toeristen werd betrapt toen hij in een Arabisch land een trekje nam van een waterpijp.

Het zijn stuk voor stuk leuke, korte hoofdstukjes om te lezen. Maar je wordt niet heel veel wijzer over de journalistieke werkwijze van het programma. Wel dat het hard werken is: het kost veel uren om de opnames te draaien en te monteren, het kost ook veel tijd om de enorme stapels post en e-mail dagelijks door te nemen en het is frustrerend om niet elke zaak tot een goed einde te brengen. Al met al geen solide reconstructies van zaken waaraan Peter R. de Vries met zijn team heeft gewerkt, maar een aanschakeling van memorabele anekdotes.