Tag: web 2.0

De regionale krant 2.0

Van oudsher bieden regionale kranten een volledig nieuwsmenu. Dat is handig, want lezers hebben daardoor maar één krant nodig om op de hoogte te raken van lokaal, regionaal, nationaal en internationaal nieuws op het gebied van politiek, economie, kunst, sport, etc. Maar op internet heeft dat concept geen toegevoegde waarde, want dan concurreren regionale kranten opeens met een heleboel andere nieuwsmedia. Een lokale aanpak volgens de principes van Web 2.0 zou uitkomst kunnen bieden. Gister hield ik voor HDC Media (uitgever van onder meer Leidsch Dagblad, Haarlems Dagblad en De Gooi- en Eemlander) een presentatie over Lokale Journalistiek 2.0.  Hieronder volgt een samenvatting van mijn verhaal met de sheets van de presentatie. Read more →

De Don Quichot van Web 2.0


Met een luid stemgeluid verkondigt hij de ondergang: “We have done away the experts, we have done away the professionals, we have done away the gatekeepers!” Als we zoveel weggooien moet het wel slecht aflopen met de mensheid, zo zou je denken.

Andrew Keen hield dinsdagavond de globaliseringslezing in Felix Meritis ter gelegenheid van de verschijning van de Nederlandstalige versie van zijn boek ‘The cult of the amateur’. In dat boek schetst hij de kwalijke gevolgen van Web 2.0. Deze nieuwe generatie webtechnologie zorgt ervoor dat iedereen op internet kan publiceren en uitwisselen. En dat doen mensen en masse: ze tonen hun vakantiefoto’s op Flickr, ze hebben een profiel op Hyves of Facebook, ze bloggen, ze houden gezamenlijk de encyclopedie Wikipedia bij en ze wisselen muziek en films met elkaar uit. Dat alles leidt in de ogen van Keen tot een egoïstische ik-cultuur en de teloorgang van de deskundige die op grond van zijn expertise de massa vertelt wat waar is.

In Amsterdam toont Keen zich vooral een hooghartige, ouderwetse vakbondsman. Vanavond behartigt hij de belangen van al die mensen die hun baan dreigen kwijt te raken omdat op internet alles gratis is. Hoe moet het met al die hardwerkende journalisten, platenbazen, encyclopedieredacteuren en recensenten nu niemand nog voor hun arbeid wil betalen? Hij brult vanachter het spreekgestoelte zijn boodschap de zaal in. Als later andere sprekers aan het woord komen kijkt hij verveeld voor zich uit. Om ze vervolgens bij herhaling fel en luid te interrumperen. Bij vragen die hem niet bevallen kijkt hij afkeurend en doet vervolgens alsof hij ze niet begrijpt.

Door zijn manier van doen roept Keen vooral irritatie op. Hij doet denken aan een Don Quichot die met een overdosis bravoure het opneemt voor de molenaar die zijn windmolen moet sluiten omdat er nu moderne machines zijn die het graan sneller en efficiënter tot meel malen. Hij is zo halstarrig in het ophemelen van de klassieke deskundige en het verketteren van het gepeupel dat je zou vergeten dat zijn boodschap de moeite waard is om over na te denken. Dan toch maar liever zijn boek lezen dan deze live vertoning.